Doen

De deken daarboven
Rijke flows en rap gepraat
Vriendschappelijke raad

Ze pakken me beet en fluisteren hard
Doen maakt staal van wol

Maar ik heb alleen
Een botte heggenschaar
En een lint zo stug als zeemanstouw

Om mijn voeten klemmen loden klotsen
Door mijn vingers ontglipt steeds
De kracht ze voort te stuwen

Ik slinger dan maar heen en weer
Op de tegel waar ik begon
Terwijl ik nog zo hard probeer

Opgesloten in de wind

Ik weet niet wat het is
dat me in jouw armen drijft

Je omhelst me als de augustuswind
In een deken van genegenheid
pak je me in en houdt me vast

Niet een troosteloze schouder
waar jij op vlijdt
Die ik meedraag, elke dag

Onder jouw oksel schuilen
Als onder een paddestoel
Bruin met vale stippen
In een droom die ons bijblijft

Vieze korstjes eten

Het meisje kijkt
in het verongelijkte oog
Van de loop
In haar schoot
De groene deken van gras
Grijpt haar sponzige handen
In de houdgreep
Langzaam rolt haar lijf om
Mama, mama laat me los
Over haar kruipt een wolk
Door haar ijzerdraad cocoon
Van het zwaarste soort metaal
Tegen versgepoetste tanden
Kolkt de tornado van ingekapseld as
In haar hoofd kinderliedjes
Want vroeger toen ze korstjes at
Van die vieze harde langs het brood
Kon ze zo wel alles op





- Posted using BlogPress from my iPhone

En dat het dan niets uitmaakt

Credit: Sarah-Lou Newman


Unheimisch als wakker worden
op eendenveren en geen dons

Daar waar ik me veilig voel bekruipen mij
Vieze zwarte stugge prikkende
Eendenveren
Doelen die me de baas zijn
Want ze maken me bang
Ik kan er niet bij

Veertje wordt nou dons
Drogeer me met berusting
Laat je door mijn vingers glijden
En dat het dan niet uitmaakt
Dat ik met lege handen sta

Dat ik niet hoog greep
Maar geloofde
Zeg dan dat ik wel m'n weg vind
Net als jij tussen verdwaalde
synthetische stofjes

De berenval om die plek
Waar mijn hart zit
Als de druk bij paardenrennen
Gokken op het bonkige zwarte
En dan nooit meer een blik
van die witte

Wie kent mij over tien jaar
Waarom is er altijd een maar
Doen, doen niet denken
Maar ik wil gewoon even
Mijn hoofd in het dons steken

En dat het dan niets uitmaakt



- Posted using BlogPress from my iPhone

De Smaak van Verlangen (Rama en Sita in 2010)

Rama en Sita © Heather W.

Mijn wangen proeven elke dag
De eenzaamheid, de wil
Tijd kabbelt voort
Alles staat stil

Je bent koud, je bent kil
Mijn inbox blijft leeg
Je levensschetsen
Ik ben nog slechts het grijs
van een potlood
Na een gomveeg

En toch sta ik hier
Uitgespreide armen

Ik kijk
Naar verdwaalde eilandbewoners,
Seriemoordenaars, verwarde schrijvers,
Ik kijk,
Maar ik zie niets
Zo onbelangrijk

Harde decibellen vullen mijn gehoor
Ik ben Remi
Veinzend dat ik gloor
Maar vanbinnen vlechten zoute tranen
Mijn hart onzichtbaar

Wachten op jou
Een marteling zonder littekens
Als zonder zonden leven
Voor een gelovige
Verheven

Geen andere schouder biedt mij troost
Geen andere stem brengt mij in vervoering
Geen andere mond die mij liefkoost
Nooit

Er is geen ander
Er was geen ander
Ik verleidde niemand
Nooit

Al wat ik opving
waren kwade bedoelingen
Dus ik ging
Onverlet

Ik hoop
Ik hoop vanuit het binnenste van mijn ziel
mijn hart, mijn lichaam
Zo waar, ik kniel
Ik hoop dat er gegrift staat
Hoe jij mij lief had
En leerde hoe ik lief moest hebben

Ik hoop
En wacht
En wacht
En wacht
En wacht
En wacht
En wacht

Kaboutermutsen

Twee kaboutermutsen
Kisten, aderrijke enkels
Twee beteuterde blikken
Was dit een goed idee?
Dan de jongens
Jong, en Jezus
Ook nog knap
Een verzoekje, een flits
Dit is genoeg, meer hoeft niet
Twee glunderende gezichten
Alles is goed

Flying Lotus

Vlieg Lotus, vlieg
Ik heb geen paddenstoelen nodig
Warme bas omarm me
Electrische scherpe steken
Zonder messen of stekkers
Vlieg Lotus, vlieg
Knik, knak, de katalysator
En breng me niet omlaag

voor www.lowlands.nl

Opblaasvisje

Opblaasvisje
Was ik maar een opblaasvisje
Licht en op mijn lauweren
Maar aan een zijden draadje
Is niet erg
Zonder is nog zaliger
Ik wil ook
Branden in de blakende zon
Weten dat
Als het dan mocht breken
Bang zijn niet bestaat

Uitlaatklep

Slingert uit mijn borstkas
Hard als een stoeprand
Van je af schrijven bestaat niet
Geen goocheltruc of schoenendoos
Wegstoppen gaat niet
In mijn hoofd stroomstootjes
Sijpelend bloed stolt met verwijten
Als kruisbestuiving zo funest
Met een floers van tranen
Met alles wat ik heb
Zoek ik naar een uitlaatklep


- Posted using BlogPress from my iPhone

Niet meer

Langzaamaan wordt het duidelijk
Je bent niet meer diegene
die m'n stem doet beven
Achterop je fiets
Slingerend door vage straatjes
Maakt niet uit
We wilden het intens beleven
Maakt niet uit
Gewoon hand in hand
hand onder je jas, handvat
En laat los
Vertrouw op de wind en pak m'n handen vast
En draai me in het rond
Kijk door je zonnebril en zie het roze
Samen met mij tot de morgenstond
Aan het water
Tussen grote pupillen
Maar altijd in het midden
Altijd de credits willen

Als de nacht voor de nachtburgemeester
Als Jay-Z en B
Maar weten die?
Langzaamaan wordt het duidelijk
Het is niet meer wat het geweest is, dear





- Posted using BlogPress from my iPhone

Ook al mag het niet

Raak me aan dan
Schuif je haar opzij
twinkel
Geef me nog tien jaar
Twijfel niet

Laat me naar je kijken
Kan ik er wat aan doen
Je hebt me
Hou me vast en fluister
Zeg het dan
Laat het gaan

Nu niet
Het kan niet
Maar laat me in die waan
Kijk dan naar me
Zie me staan





- Posted using BlogPress from my iPhone

Misschien

Weet niet wat ik wel wil
En weet, ik leef te snel
Stop ik even dan weet ik
Vast wel wat ik wil
Maar stoppen is nu te snel

Ben als een kat en het duurt
Nog maar even
Maar of ik dan zal leven
Liever leef ik nog even
Zonder te hoeven weten


- Posted using BlogPress from my iPhone

Vanbinnen

Weet niet of het dat is
Maar er knaagt iets diep
Diep maar langzaam
Naar het midden
Vanbinnen

Weet niet of het echt is
Maar het is er
Komt het daardoor
Ik weet niet waardoor
Alleen maar dat het is
Zoals het is



- Posted using BlogPress from my iPhone

Afstand

Blijf maar even staan daar
Laat de grond maar gaan
Daar ben jij en hier ben ik
En zo verblijven wij

Loop maar weg en kijk niet achterom
Het verse vlies verhult mijn hart
Duizend lagen vlees omwonden
Laat het daar, laat mij staan
En kijk niet naar me om

Laat me leven, laat me even koud
Zo alleen weet ik wat ik mis
Mis ik jou dan mis ik mij en wij
Maar laat me nu maar gaan

Weet wel dat het maar voor even is
Even jij en even ik
Laat de grond de grond
Maar blijf bij mij

Tot mijn hart verkrampt van kou en versteent van kalmte


- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Hilvertsweg,Hilversum,Nederland